Tharla an t-athrú ón bpágántacht d'réir a chéile. Ceann dos na hiontais ba mhó ná na draoithe [sagairt phágánacha] agus a dtréithe: chaithfeadh go mbeidís ina bhfilí, i.e file, géineolaí. Chomh maith chuirfidís geasa ar dhaoine, cuid acu a dhéanfadh díobháil tré gheasa draíochta agus cuid acu a bhí ina naoimh agus go raibh an ceart acu daoine, nó aon rud a mhallachtú. I gcás na naomh Críostaí, is minic a chuireadar mallacht ar a naimhde, ach sa chás sin, is ar son Dé a bhíodar ag mallachtú. Níor chuaidh cuid dos na draoithe leis an gCríostaíocht agus mar sin díbríodh iad go dtí áiteanna iargúlta agus baisteadh draoithe págánacha ortha. Sa chás seo bhí baint acu leis an eisreacht [outlaws]. Sa tslí seo lean na gnása págánacha bonn ar bonn leis na gnásanna Críostaí ar feadh blianta maithe. Sampla do sin an t-ómós do thoibreacha beannaithe agus an usáid a baintí as tótam, ar nós 'Síle na Gig' snaíodóireacht a faightí ar Eaglaisí agus ar Chaisleáin ina mbíodh mná ag teaspáint a mbaill síolraithe le tabhairt le tuiscint go rabhadar torthúil agus ná rabhadar seasc. Dá mbeadh siad torthúil d'fhéadfadh go gcosnófaí iad in aghaidh an oilc.
